داغ ترین و به روز ترین اخبار موسیقی دنیا

DeltaKnight · خودمونی شده !

توی این تاپیک براتون جدید ترین
تازه ترین
به روزترین
بهترین
داغ ترین اخبار از تمام موسیقی دنیا گذاشته میشه طوریکه نتونید هیچ جای دیگه پیدا کنید.
خواهشا از این تاپیک حمایت کنید

موزیسین سنگالی با موسیقی به جنگ مالاریا می رود

یوسو اندور، ستاره موسیقی سنگال، با طرح و ایجاد برنامه ای شبیه به «آمریکن آیدل» American Idol در پایتخت این کشور، داکار، ضمن یافتن استعدادهای تازه به جنگ بیماری مالاریا، کشنده ترین مرضی که هم وطنانش را تهدید می کند رفته است.
یوسو اندور از زمان برگزاری کنسرت زنده «آفریقا مالاریا را عقب می زند» در سال ٢٠٠۵ تا کنون تمام وقت و انرژی خود را در اختیار مبارزه با این بیماری مهلک گذاشته است و یکی از بزرگ ترین فعالان پیشگیری از شیوع این مرض به شمار می رود.
در ماه ژوئن سال گذشته، اندور با همراهی سازمان ملی برنامه ریزی برای کنترل مالاریا و سازمان آمریکایی کمک به جلوگیری از مالاریا به نام «مالاریا نو مور» Malaria No More کمپین تازه ای را به نام «شیکس سیبوروو» را که معنی آن جنگ با مالاریاست، آغاز کرده است.
این کمپین از چند بخش مختلف تشکیل شده و کار خود را با پخش بیش از دو میلیون پشه بند در سراسر کشور سنگال آغاز کرده است. یکی از بخش های دیگر این کمپین، مسابقه آهنگسازی است.
ورود به مسابقه آهنگسازی برای اهالی سنگال از هر سن و سال و با هر پیشینه ای آزاد و امکان پذیر بوده است و به این صورت در همان مراحل اولیه بیش از ٧٠٠ ترانه برای شرکت در این مسابقه ارسال شدند.
ده نفرآهنگساز و ترانه سرایی که به مراحل نهایی این مسابقات رسیدند فرصتی یافتند تا در کلوپ شبانه «اندور» در «داکار» دست به اجرای برنامه هایی بزنند. این فینالیست ها همراه با هنرمندان محلی معروفی چون «ویویانا»، «سلیمان فی»، «کارلو دی» و «دیرد ماکسیم» در یک کنسرت مشترک به اجرای برنامه پرداختند.
اندورمی گوید: «موسیقی یک زبان است. شاید بتوان گفت اولین زبانی است که نوع بشر با آن آشنا شده و ما با استفاده از این زبان پیامی درباره اثرات غیر قابل جبران مالاریا بر زندگی آنها می فرستیم چرا که می بینیم بسیاری از این مردم خیلی از مسائل را نمی دانند و در نتیجه اهمیت زیادی هم به این مرض کشنده نمی دهند.»
اما از وقتی که اندور طرح موسیقی خود را به راه انداخته به نظر می رسد مردم آگاهی بیشتری در رابطه با مالاریا و خطرات ناشی از ابتلا به آن پیدا کرده اند و امروزه بیش از همیشه از پشه بندهای خود استفاده می کند.
درسنگال، مالاریا بزرگ ترین علت مرگ در کودکان زیر پنج سال است. و بنا بر گزارش های اداره بهداشت سنگال، بیش از نیمی از موارد مرگ و میر در کودکان از هر سن و سال به علت ابتلا به بیماری مالاریا است.
در حالی که فقط پنج سال به پایان دوره هدف ریشه کن کردن مالاریا در آفریقا در هزاره اخیر باقی مانده است، سنگال توانسته است به پیشرفت های شایانی در این راه دست پیدا کند.
دکتر «پاپه موسی تیور»، رئیس برنامه مبارزه با مالاریا در سطح کشور سنگال، معتقد است که این کشور در حال حاضر به اهداف خود در راه پایان دادن به بیماری مالاریا دست یافته است. او می گوید از سال ٢٠٠٠ تا کنون مقامات اداره بهداشت این کشور کوشیده اند تا دست کم ۵٠ درصد از موارد مرگ از مرض مالاریا را از بین ببرند ولی آمار نشان می دهد که این تعداد به ٨۵ درصد رسیده است.
استفاده از موسیقی برای رساندن یک پیام اجتماعی به مردم در قاره آفریقا بی نهایت موثر است.
دکتر تیور می گوید شاید بتوان گفت که «ریتم موسیقی» در خون مردم آفریقا وجود دارد و به همین جهت هم رساندن پیام به آن ها از طریق موسیقی خیلی امکان پذیرتر و از نظر آنان دلپذیرتر است.
وقتی ستاره موسیقی با محبوبیت یوسو اندور، صدا و موسیقی خود را به مسئله مهمی چون مبارزه با مالاریا اختصاص می دهد ما می دانیم که در جنگ علیه این بیماری مهلک پیروز خواهیم شد.
فینالیست های مسابقه آهنگسازی که به همت اندور برگزار می شود افرادی بین سنین ٢٣ تا ٣٨ ساله هستند. این ترانه ها از سبک و شیوه های مختلف از «رپ» و «رگه» گرفته تا «سالسا» و «امبالاکس»(نوعی موسیقی آفریقایی) برخوردارند. زبان اشعار این ترانه ها نیز از همین تنوع برخوردار است.
یکی از دو زنی که به مراحل پایانی (فینال) این مسابقات رسیدند «ایرما گونسالوا» است. به عقیده این زن ٢٧ ساله آهنگساز و ترانه سرا، یک هنرمند فقط صاحب صدایی زیبا نیست بلکه معنای کلام او و حرفی که در ترانه خود می زند نیز به همان مقداراهمیت دارد: «یک فرد فقط به خاطر اینکه صدای خوبی دارد و آلبوم تازه ای به بازار داده است نباید مورد توجه قرار بگیرد. هنرمند واقعی کسی است که علاوه بر این محاسن، حرفی هم برای گفتن داشته باشد.»
ستاره موسیقی سنگال، اندورمعتقد است اهمیت کمپینی که او برای مبارزه با مالاریا ترتیب داده این است که در آن مردم منطقه خود در تلاش هستند تا این بیماری دامنگیررا ریشه کن کنند: «وقتی سفید پوستان از کشورهای دیگر به این منطقه می آیند تا برای از بین بردن مالاریا به مردم محلی کمک کنند یک فاصله ای به وجود می آید و این مسئله که مردم دیگر از خارج از این کشور آمده اند تا مشکل ما را حل کنند همه چیزهای دیگر را تحت الشعاع قرار می دهد اما وقتی این حرکت محلی و ملی می شود معنی دیگری پیدا می کند. من معتقدم زمانی که مردم محلی حرف یکدیگر را بشنوند و به آن اهمیت بدهند ما قادر خواهیم بود تغییرات اساسی در تمام زمینه ها به وجود بیاوریم. ما بین خودمان بیشتر قادریم با استفاده از کلماتی که می دانیم تاثیر بیشتری روی مردم منطقه دارد تغییرات اساسی در زندگی بچه ها و شرایط اقتصادی کشور خود به وجود بیاوریم.»
شایعات و اطلاعات غلطی که به طور سنتی درباره ابتلا به مرض مالاریا در آفریقا وجود دارد تنها می تواند از راه آموزش و آگاهی تغییرپیدا کند.
دکتر تیور می گوید: «پیش از این ها در آفریقا اگر کسی مبتلا به مرض مالاریا می شد آن را نتیجه بدخواهی های همسایه دیوار به دیوار می دانستند که با جمبل و جادو آنان را به این مرض مبتلا کرده است. گاه این گناه را برگردن دشمنان خود و خانواده خود می گذاشتند و به این صورت مالاریا موجب نزاع و درگیری های اجتماعی می شد. بعضی ها اعتقاد داشتند که خوردن میوه «انبه» سبز، دلیل اصلی ابتلا به مالاریاست. گاه آفتاب را مقصر می شناختند و بسیاری باورهای غیرمنطقی دیگراز این قبیل وجود داشت. به همین دلیل پیام های آگاهی دهنده در این مورد بی نهایت اهمیت دارد. خوشبختانه بسیاری از مردم امروز بیشتر با چگونگی شیوع بیماری مالاریا آشنا شده اند.»
کمپین یوسو اندورهم چنین امیدواراست تا بتواند انگیزه ای باشد برای فعالیت های مشابه در کشورهای آفریقایی دیگری که می کوشند با امراض مهلک و کشنده مبارزه کنند.
از نظر اقتصادی بیماری مالاریا در مدت ١۵ سال گذشته بیش از ٣ میلیارد دلار خسارت برای کشور سنگال به همراه داشته است. دکتر تیور، مالاریا را دشمنی می خواند که جلوی پیشرفت های اساسی کشورش را گرفته است.
با این همه یک ماهیگیر ٣۶ ساله به نام «جیبری دیوپ» توانست برنده بهترین ترانه ضد مالاریای کمپین یوسو اندور شود. این ترانه با هم صدایی اندور اجرا و ضبط خواهد شد و ماهیگیر سنگالی به همراه ستارگان موسیقی کشور خود، هفته آینده در شهر پاریس دست به اجرای یک کنسرت بزرگ خواهد زد.

DeltaKnight · خودمونی شده !

خودداری گروه های سرشناس هنری جهان ازاجرای برنامه دراسرائیل

به دنبال درخواست گروه های حامی فلسطین از هنرمندن جهان برای لغو برنامه های هنری خود در اسرائیل بسیاری از اعضای جامعه هنری جهانی به این درخواست پاسخ مثبت داده اند.
پیامدهای برخورد نیروهای دریایی اسرائیل با کشتی های اعزامی کمکرسانی به غزه و کشته شدن ١٥ تن دراین حادثه در هفته گذشته ابعاد تازه ای پیدا کرده است و نه تنها اسرائیل را در تنگنای سیاسی شدیدی قرار داده بلکه بر سایرامور زندگی مردم اسرائیل نیز اثرات عمیقی داشته است. ازجمله لغو سفرهای تفریحی اتباع اسرائیل به کشور ترکیه، اخطار و هشدار به شهروندان اسرائیلی در رابطه با شرکت در مسابقات ورزشی (ازجمله جام جهانی فوتبال درآفریقای جنوبی) و لغو کنسرت هنرمندان سرشناسی چون الویس کاستلو، بونو وگروه یوتوU2، «اسنوپی داگ» و کارلوس سانتانا.
گروه «پیکسیز» Pixies که قرار بود روز نهم ژوئن در تل آویو برنامه اجرا کند و تعدادی بالغ بر ١٠٠ هزار بلیت کنسرت آنان از ماه ها قبل به فروش رفته بود روز یکشنبه، تنها ٧٢ ساعت پیش از اجرای برنامه این کنسرت را لغو کرد و به هماهنگ کننده برنامه و کنسرت گزاران اسرائیلی خبر داد که اعضای گروه حاضر به اجرای برنامه دراسرائیل نیستند. مدیربرنامه های گروه «پیکسز» دلیل این عمل را اینگونه توصیف کرده است:«وقوع وقایعی خارج از تسلط ما توان اجرای برنامه را از ما گرفته است.»
علاوه براین گروه دو گروه «کلاکسون» Cloxons و «گوریلاز» Gorillas هم روز جمعه گذشته اجرای برنامه های خود دراسرائیل را لغو کردند.
گیل اسکات هرون، «رپ خوان» بین المللی نیز چند روز پیش از اجرای برنامه، کنسرت خود در تل آویو لغو کرد. این هنرمند پرطرفدارموسیقی «رپ» که علت اتصمیم خود را حمله اسرائیل به کاروان کمک های بشردوستانه به غزه عنوان کرده است، درطول جنبش های ضدنژادپرستی در«آفریقای جنوبی» نیزاز اجرای برنامه در این کشور خودداری کرد. درآن زمان او با ساختن ترانه معروف خود به نام «جوهانسبورگ» این پیام را برای مردم آفریقای جنوبی فرستاد که:«وقتی برادران ما برای حقوق خود در آن سوی جهان می جنگند باید بدانند که ما در این سوی جهان به فکر آنان هستیم». بیش از ٥٠ هنرمند بین المللی دیگر ازطریق سایت اینترنتی «کمپین برای تحریم اسرائیل» از این عمل هرون در راه استحکام تحریم های هنری و آکادمیک علیه اسرائیل قدردانی کرده اند.
«الویس کاستلو»، یکی از برجسته ترین آهنگسازان، نوازندگان وخوانندگان موسیقی راک اندررول بریتانیا که قراربود روز ٣٠ ژوئن در اسرائیل به اجرای برنامه بپردازد ، به این دلیل که «وجدانش» به او اجازه نمی دهد که دراسرائیل دست به اجرای یک برنامه هنری بزند، کنسرت خود را لغو کرد.
الویس کاستلو دراین مورد روی سایت اینترنتی خود نوشته است:«بعضی اوقات شرایطی پیش می آید که قرار گرفتن نام شما در فهرست اجرا کنندگان یک برنامه هنری هم می تواند جنبه های سیاسی شدیدی به خود بگیرد و ممکن است این توهم را برای دیگران بوجود بیاورد که شما به ستمدیدگان و مردم بی گناه ابی اعتنا هستید.»
الویس کاستلو درادامه این مطلب می نویسد:«من بر این باورم و امیدوارم که درمیان تماشاگران این کنسرت ها، بسیاری ازمردم اسرائیل هم وجود دارند که سیاست های دولت خود دررابطه با شهرک سازی درمناطق اشغالی، شرایط زندگی رقت بار مردم غزه و ارعاب و تحقیر آنان را به نام «امنیت ملی» زیرسئوال برده و می برند.»
در جایی دیگرالویس کاستلو می نویسد:«البته من به خوبی از حساسیتی که درحول و حوش این مسائل وجود دارد ازجمله اعمال ناپسند و خشونت باردیگری که به نام آزادی انجام می شود آگاهم اما تصمیم کنونی من درمورد عدم اجرای برنامه در اسرائیل مسئله ای است غریزی که با وجدان هرانسانی سروکاردارد. من مطمئن هستم که هرگزدوباره دعوتی از سوی اسرائیل برای اجرای برنامه دراین کشور دریافت نخواهم کرد که این خود جای تاسف است اما من به روزهای بهتر آینده امیدوارم . به روزهایی که من مجبورنشوم چنین نامه ای را بنویسم. با امید صلح برای همه ملل جهان. الویس کاستلو.»
یکی از برگزارکنندگان برنامه های هنری در اسرائیل به نشریه «فوروارد» Forward چاپ آمریکا گفته است که درهفته های اخیر بیش از ١٥ هنرمند بین المللی علیرغم پیشنهاد دریافت دستمزدهای کلان ازدعوت او برای اجرای برنامه دراسرائیل سر باززده و به او پاسخ منفی داده اند.
مقامات هنری و فرهنگی اسرائیل معتقدند که جهان در پی تحریم های سیاسی هم اکنون به تحریم فرهنگی و آکادمیک اسرائیل روی آورده است.
بویکات یا تحریم اسرائیل توسط هنرمندان و ستارگان سرشناس بین المللی امری تازه به شمار نمی رود.هجوم ارتش اسرائیل به لبنان درتابستان سال ٢٠٠٦ موجب شد که ده ها خواننده و هنرمند بین المللی اجرای برنامه های خود را در اسرائیل لغو کنند.
عملیات «سرب مذاب» ارتش اسرائیل در ژانویه ٢٠٠٩ درغزه نیز سیلی از نکوهش جهانی علیه اسرائیل را به دنبال داشت و مدت ها طول کشید تا یک بار دیگر هنرمندان ازجمله «مدونا»حاضر به اجرای برنامه در اسرائیل شدند.
وقایع خشونت بار اخیر، زندگی و شرایط کاری هنرمندان اسرائیلی را نیز تحت تاثیر قرار داده است. هربار حوادث مرگبار و مسائل حاد سیاسی بین اسرائیل و اعراب بوقوع می پیوندند، کشورهای جهان از دعوت هنرمندان اسرائیلی برای اجرای برنامه های هنری در کشورهای خود خودداری می کنند.
درحال حاضروضعیت اجرای کنسرت های التون جان و راد استوارت دو خواننده معروف انگلیسی که در اسرائیل از طرفداران بی شماری برخوردارند و قرار است تا همین ماه درتل آویو برنامه هایی اجرا کنند هنوز مشخص نیست. برگزارکنندگان این دو کنسرت که زمینه اجرای آن ها از سال ها پیش تدارک دیده شده و بلیت های آن به قیمت گزافی به فروش رفته ابراز نگرانی کرده اند که امکان دارد این دوهنرمند سرشناس نیزبه پیروی از هنرمندان دیگر اجرای کنسرت های اسرائیل خود را لغو کنند.

DeltaKnight · خودمونی شده !

کنسرت خواننده بزرگ بریتانیایی در اسراییل
التون جان، خواننده بریتانیایی، پس از اینکه خوانندگان معروف دیگر اجرای کنسرت های خود را در اسراییل لغوکردند، با اجرای یک کنسرت در تل آویو، برای جمعیتی ۵۰ هزار نفری آواز خواند.
این خواننده بزرگ از موجی که هواداران فلسطینیان برای تحریم این کنسرت ها به راه انداخته اند دوری کرده و می گویدهیچ چیز نمی توانست از آمدن او جلوگیری کند.
به گفته التون جان هنرمندان عشق و دوستی را گسترش می دهند و مردم را به هم نزدیک می کنند، و به مسائل دیگر کاری ندارند. این موضوع اشاره دارد به هنرمندانی که اجرای برنامه های خود را لغو کرده اند.
از جمله خوانندگانی که در هفته های اخیر از اجرای برنامه سر باز زده اند می توان از الویس کاستلو و سانتانا نام برد.
اسراییل، پس از حمله کماندوهای اسراییلی به یکی از کشتی های کمک های انساندوستانه در غزه، با فشار های بین المللی و انزوا رو به رو شده است. در آن حادثه ۹ تن از فعالان هوادار فلسطینیان جان خود را از دست دادند. آنها برای شکستن محاصره نوار غزه به دست اسراییل تلاش می کردند.

DeltaKnight · خودمونی شده !

تاثیر موسیقی بلوز بر آلبوم تازه کاترین راسل به نام «قلب من»

کاترین راسل، آوازخوان معروف آمریکایی و خواننده ای است که همیشه در پروازی خیال انگیز به دنبال ملودی های تازه بوده است. آلبوم تازه این خواننده معروف آمریکایی به سبک بلوز (Blues)، به نام «درون این قلب من» Inside Of This Heart Of Mine شامل دوازده ملودی تازه است که شنونده را با درونی ترین احساسی که در موسیقی بلوز نهفته است و زوایای پیچیده آن یک بار دیگر آشنا می سازد.
کاترین راسل یک هنرمند تکامل پرست است. به خصوص هنگامی که این تکامل پرستی با انتخاب آهنگ ها و ترانه های او ارتباط پیدا می کند. اولین شرط برای یافتن یک ملودی خوب از نظر کاترین راسل این است که آهنگ از یک ریتم مخصوص یا «سوینگ» Swing برخوردار باشد.
عشق کاترین راسل برای اجرای این ترانه ها بر روی صحنه از خانه و کانون خانواده آغاز شده است. پدر او، لوئیس راسل، خواننده و آهنگساز معروف موسیقی جاز آمریکاست و مادرش، کارلین ری نیز به خاطر خواندن و نواختن گیتار «باس» Bass از معروفیت چشمگیری در زمینه این موسیقی برخوردار است. این لوئیس و کارلین بودند که کاترین را با موسیقی و رقص آشنا کردند بی آن که بخواهند او را به اجبار به راهی که خود در آن قدم گذاشته اند بکشانند.
کاترین راسل می گوید: «آن ها واقعا خیال نداشتند مادر و پدر بچه های روی صحنه باشند. آن ها هرآنچه که هنر و بخش مهمی از زندگیشان محسوب می شد را به من نشان دادند و بعد گذاشتند تا خودم تصمیم بگیرم که چه راهی را انتخاب کنم. مادرم در آن زمان ها در استودیوی رقص «کاترین دانهام» به اجرای موسیقی در کلاس های مختلف اشتغال داشت. همین برای من فرصتی بود تا به کلاس رقص جاز بروم و در نهایت عضو کمپانی باله دانهام شوم. به این صورت بود که من در واقع به شکلی اورگانیک و طبیعی وارد صحنه هنر رقص و بعد آواز شدم و کسی مرا به اجبار روی صحنه نفرستاد.»
کاترین حرفه خوانندگی را با خواندن «کر» یا هم خوانی با خواننده اصلی با هنرمندانی چون «جکسون براون»، «استیلی دن»، «پل سایمون» و بسیاری دیگر آغاز کرد. از زمان انتشار آلبوم تکنفره او در سال ٢٠٠۶ تاکنون، کاترین توانسته است ترانه هایی را انتخاب کند که خود با آن ها ارتباط تنگاتنگی داشته است: «من عاشق انواع مختلف موسیقی هستم و از شنیدن هریک از این انواع موسیقی به نحوی وصف ناپذیر لذت می برم. هم چنین در طول زندگی حرفه ای تحت تاثیر انواع موسیقی بوده ام. من همیشه در حال پژوهش و تحقیقات درباره موسیقی هستم. به خصوص این پروژه جدید انگیزه ای بوده است تا من بیش از همیشه به انواع مختلف موسیقی گوش بدهم و در درون آن ها به جستجو بپردازم. به این صورت بود که من توانستم ترانه هایی را پیدا کنم که واقعا آن ها را دوست دارم. پروسه کار تازه من نیز به همین شکل بوده است. یعنی اول ملودی را می پسندم، بعد از طریق شعر به داستان ترانه گوش می دهم و بعد هم ساختار هارمونیک ترانه برایم اهمیت دارد. به این صورت است که علاقمند می شوم تا یک ترانه را برای خواندن انتخاب کنم، آن را بخوانم و درباره چگونگی ساخته شدن آن تحقیق کنم.»
در این مجموعه تازه از ترانه های Vintage یا قدیمی موسیقی «جاز»، «سوینگ» و «بلوز» ترانه ای به نام «اسپونفول» Spoonful که توسط خواننده افسانه ای موسیقی بلوز شیکاگو «ویلی دیکسون» ساخته و در آن زمان اجرا شده توسط کاترین راسل بازخوانی شده است که یکی از اثرگذارترین اجراهای این ترانه تا امروز به شمار می رود. کاترین می گوید تقریبا هر یک از ترانه های برگزیده او نشانه ای از موسیقی مورد علاقه او «بلوز» دارد: «به نظرمی رسد بلوز تنها وسیله ایست که می تواند احساسات درونی انسان را به نمایش بگذارد. برای من، بلوز همیشه یک حالت شخصی و درونی داشته است چرا که با اجرای آن از پروسه ای گذر می کنم که به من اجازه می دهد با احساسات درونی خودم ارتباط برقرار کنم. در همین حالت غم انگیز و غمگین درونی است که من می توانم به حس بهتری درباره خودم دست پیدا کنم. شاید این بهترین توصیفی باشد که می توانم درباره حسی که نسبت به موسیقی بلوز دارم به دست بدهم. هنرمندان در تاریخ موسیقی بلوز کوشیده اند از طریق این موسیقی، سخت ترین شرایط را برای خود قابل تحمل کنند و در درون خود حس بهتری از همه آن چیزهایی که افسرده شان می کرده پیدا کنند.»
در سی دی تازه «درون این قلب من»، آثاری از دوک الینگتون، «فتز والر»، «لیلیان هاردین آرمسترانگ» و پدر کاترین، لوئیس راسل نیزگنجانده شده است.

DeltaKnight · خودمونی شده !

یادمان جان لنون و صلح جهانی در غرفه لیورپول نمایشگاه جهانی شانگهای

نمایشگاه جهانی شانگهای درچین، غرفه ای را به نام «لیورپول» - شهر زادگاه جان لنون و دیگر اعضای گروه راک اندرول «بیتل ها» - به معرض تماشای عموم گذاشته است که در آن یادمانی به نام صلح جهانی به یاد «جان لنون» فقید یکی از مدافعان سرسخت و پرشور صلح نصب شده است.
لارین وییرس، طراح جوان آمریکایی و سازنده این یادمان در حضور نمایندگان رسانه ها، گزارشگران و میهمانان، طی مراسمی از این یادمان هنری صلح پرده برداری کرد.
یادمان صلح جان لنون پس از تکمیل، در پائیز امسال، در شهر لیورپول در یک نمایشگاه دائمی قرار خواهد گرفت. این یادمان با ارتفاع ۶ متر بیش از ۴ تن وزن دارد. مقامات شهری لیورپول از هم اکنون درصدد برآمده اند تا مناسب ترین محل را در این شهر برای استقرار این تندیس یادبود پیدا کنند.
سازمان آمریکایی «پیشگامان صلح جهانی»، مبتکر و تولید کننده این یادمان قرار است تا این تندیس کامل شده صلح را با نام «داستان بیتل ها» در شهر لیورپول، خاستگاه این گروه به مردم معرفی کند.
جری گلدمن از سازمان پیشگامان صلح جهانی و مدیر پروژه «داستان بیتل ها» می گوید: «تنها مکانی که یاد جان لنون را در دل مردم جهان به بهترین شکل زنده می کند «سنترال پارک» منهتن در نیویورک است که آپارتمان مسکونی جان لنون و محلی که او در آن به قتل رسید درست در مقابل آن قرار دارد و شهر لیورپول که جان لنون در آنجا به دنیا آمده و روح او به آنجا تعلق داشته در واقع هیچگونه نشانی از این هنرمند ندارد. به همین دلیل هم «لیورپول» جایگاه دائمی این تندیس جهانی صلح خواهد بود.»
لارین وییرس، هنرمند طراح و سازنده این تندیس نیز می گوید: «امیدوارم مردم شهر لیورپول بتوانند با تماشای اثر یک هنرمند ١٩ ساله دریابند که نسل ما هم توان انجام کارهایی که از یک روحیه مثبت و سازنده برخوردار است را دارد.»
جان لنون، آهنگساز و سراینده برخی از معروف ترین ترانه های گروه بیتل ها، در آن زمان چون دیگر هنرمندان هم سن و سال خود، خسته از جنگ و آشوب های ناشی از آن با توسل به موسیقی و پرهیز از خشونت خواستار پایان جنگ ویتنام و برقرار صلح پایدار در جهان شد. موی بلند و تختخواب صلح به ابتکار جان لنون و «یوکو اونو» نوعی نمایش صلح خواهی بود.
جان لنون و یوکو اونو که در ماه مارچ ١٩۶٩ با یکدیگر ازدواج کردند می دانستند که این خبر به یک جنجال مطبوعاتی تبدیل خواهد شد و تصمیم گرفتند تا از هجوم خبرنگاران برای تبلیغات صلح جویانه خود بهره بگیرند.
به این صورت جان و یوکو به مدت یک هفته از دوران ماه عسل خود را روی تختخواب اطاق مجلل هتل هیلتون شهر آمستردام گذراندند و خبرنگاران و عکاسان رسانه های مختلف را دعوت کردند تا از ساعت ٩ صبح تا ٩ شب هر روز برای گرفتن عکس آن ها به اطاق هتل بیایند. ابتدا با درنظرگرفتن آلبوم مشترک این زوج به نام «دو باکره» Two Virgins که روی جلد آن تصویرعریانی از جان لنون و یوکو اونو چاپ شده بود گمان بردند که در اطاق خواب هتل شاهد عشق بازی این دو خواهند بود اما به جای آن با جان و یوکوی ملبس به پیژاما در حالی که گل هایی را به نشانه صلح خواهی دردست داشتند روبرو شدند. جان لنون به خبرنگاران غافلگیرشده گفت:«ما امروز دو فرشته هستیم!»
ترانه های «به صلح فرصت بده» Give Peace A Chance و «تصور کن» Imagine از معروف ترین و محبوب ترین ترانه های جان لنون است که به زیبایی تلاش های او را برای رسیدن به صلح جهانی نشان می دهد. این ترانه ها از معروفیت و محبوبیتی جهانی برخوردارند.
جان لنون در سال ١٩٨٠ پس از یک روز طولانی کار در استودیوی صدا برداری هنگام ورود به ساختمان آپارتمان مسکونی خود به نام «داکوتا» درمنهتن نیویورک به ضرب گلوله به قتل رسید.

DeltaKnight · خودمونی شده !

جیمی دین خواننده موسیقی کانتری آمریکا درگذشت

«جیمی دین» خواننده موسیقی کانتری یا موسیقی محلی و فولکور آمریکا، بازیگر و هم چنین مبتکر نوع تازه ای از سوسیس های مخصوص صبحانه که در دهه ۶۰ میلادی اجرای یکی از محبوب ترین برنامه های تلویزیونی آمریکا را نیز برعهده داشت روز یکشنبه ۱۳ ژوئن در خانه مسکونی خود در ویرجینیا درگذشت. جیمی دین که هنگام مرگ ۸۱ سال داشت یکی از بیاد ماندنی ترین شخصیت های موسیقی کانتری آمریکا به شمار می رود.
هرچند جیمی دین به مدت سه دهه از یک زندگی حرفه ای موفق و پردوام در صحنه موسیقی و تلویزیون آمریکا برخوردار بود، اما کار تولید سوسیس های مخصوص صبحانه ای که خود او مبتکر آن بود زندگی هنری این خواننده و آهنگساز را تحت الشعاع قرار داده بود.
«جیمی ری دین» که بزرگ شده شهر «پلین ویل» Plainville در ایالت تکزاس بود از نوجوانی به نواختن آکاردئون و سازدهنی علاقه مند شد. او پس از پایان خدمت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به شهر واشنگتن نقل مکان کرد و در آنجا به اجرای یک برنامه رادیویی هفتگی به نام «شهر و دهکده» پرداخت. در این برنامه گروه موسیقی او به نام «گربه های وحشی تکزاس» Wildcats of Texas او را همراهی می کردند.
در همین زمان و در اوائل دهه ۵۰ جیمی دین به کار ضبط صفحه پرداخت و از طریق شرکت صفحه پرکنی کلمبیا چندین تک ترانه منتشر ساخت که زیاد مورد توجه قرار نگرفت. اما چند سال بعد با انتشار ترانه ای به نام «جان بزرگ و بد» Big Bad John یک شبه تبدیل به بزرگ ترین و محبوب ترین ستاره موسیقی کانتری شد. این ترانه را جیمی دین با همکاری یکی از هنرمندان افسانه ای موسیقی کانتری، روی آکاف نوشته و ساخته بود.
ترانه ای که بازگو کننده داستان یک معدنچی قهرمان به نام «جان بزرگ و بد» بود هم زمان در دو رده بندی «کانتری» و موسیقی «پاپ» در صدر فهرست محبوب ترین ترانه ها جای گرفت.
همان سال جیمی دین جایزه «گرمی» Grammy بهترین اثر کانتری آمریکا را به دست آورد و به زودی دین به اجرای یک برنامه ویژه تلویزیونی پرداخت که تماشاگران زیادی داشت و یکی از محبوب ترین برنامه های تلویزیونی آن زمان به شمار می رفت. هم زمان جیمی دین در تالار «کارنگی» نیویورک و «هالیوود باول» در لس آنجلس به اجرای کنسرت های بزرگ و پرتماشاگر پرداخت. او نخستین مهمان شوی معروف «تونایت شو» Tonight Show با شرکت «جانی کارسون» بود و نخستین خواننده موسیقی کانتری آمریکا که در کازینوهای معروف شهر «لاس وگاس» به اجرای برنامه پرداخت.
در سال ۱۹۶۹ جیمی دین در زادگاه خود در تکزاس یک کارخانه سوسیس و کالباس سازی تاسیس کرد و خود به عنوان چهره تبلیغاتی این مواد غذایی در تبلیغات تلویزیونی ظاهر شد. میلیون ها تن از مردم آمریکا او را بیشتر به خاطر نرمش صدا و سوسیس های گوشت خوکی که خوردن آن را تبلیغ می کرد به یاد دارند.
درسال ۱۹۸۴ هنگامی که جیمی دین شرکت تولید مواد غذایی و سوسیس سازی خود را فروخت یک بار دیگر به بازیگری روی آورد. او در فیلم جیمز باند «الماس ها ابدی اند» Diamonds are forever نقش کوچکی داشت. یکی از مهم ترین نقش های سینمایی جیمی دین در سال ۱۹۹۰ بود. هنگامی که جیمی دین در فیلمی به نام «جان بزرگ و بد» که از روی ترانه معروف او ساخته شده بود نقش اول را ایفا کرد.
قرار بود تا در ماه اکتبر امسال جایزه ای در مراسم مخصوص تجلیل ازهنرمندان کانتری به جیمی دین برای یک عمرخدمات هنری اهدا شود.

DeltaKnight · خودمونی شده !

سیلویو رودریگز، آوازخوان انقلابی کوبا، روی صحنه تالار کارنگی شهر نیویورک

تالارکارنگی شهر نیویورک این هفته شاهد اجرای نخستین برنامه هنری «سیلویو رودریگز» آوازه خوان انقلابی موسیقی مردمی و فولکلوریک کوبایی بود.
این کنسرت درمقابل طرفداران بی شمار این خواننده و مشتاقانی اجرا می شد که بیش از سه دهه در انتظار بازگشت او به خاک آمریکا بوده اند.
رودریگز، آهنگساز و گیتاریستی که در جریان انقلاب کوبا در فضای موسیقی این کشور ظهورکرد از جمله خوانندگانی با درجه اهمیت بین المللی است که همراه با پابلو میلانس، نوئل نیکولا و ویسنته فلیو به تشکیل جنبش موسیقی «نونبا ترویای» کوبا کمک کرد.
رودریگز این بار به لطف روادیدی پای بر خاک ایالات متحده آمریکا نهاده است که به او اجازه می دهد در مدت زمانی مشخص در چند شهر آمریکا از جمله لس آنجلس، سن فرانسیسکو و شیکاگو به روی صحنه برود.
رودریگز ۶۳ ساله تازه ترین مورد هنرمندان کوبایی است که اجازه می یابند در ایالات متحده برنامه اجرا کنند. حال آن که این اجازه در دوران ریاست جمهوری جورج بوش از آنان سلب شده بود.در توشه موزیکال سیلویو رودریگز پاره ای از آهنگ ها در مدح انقلابی است که فیدل کاسترو را در سال ۱۹۵۹ میلادی برمسند قدرت نشاند. اما شماری دیگر از آثار او نیزنگاهی بس انتقادی به جامعه تحت رهبری کمونیست ها در کوبا دارد.
یکی از تماشاگران کنسرت «کارنگی هال» نیویورک «خوان ویلگاس» که از تماشای رودریگز هیجان زده شده است می گوید:«عالی است..فکر کنم سی سالی از آخرین باری که به این مملکت آمده است گذشته . تقریبا همه ساکنان کشورهای آمریکای لاتین ارزش سیلویو رودریگز را به عنوان یک شاعر می دانند. ازنظر شعر و ادبیات او هنرمندی است با سلیقه ای بی نظیر و ما همه می توانیم خودمان را در موضوع اشعار اوببینیم. از دید فرهنگی، اجتماعی، سیاسی این خیلی عالی است. شاید هم چیزی است تاریخی.»
اجرای کنسرت های سیلویو رودریگز شور و شوق زیادی در میان مردم ایجاد کرده است و این درحالی است که مناسبات آمریکا و کوبا از آغاز دوره زمامداری پرزیدنت باراک اوباما تا کنون اندکی بهبود یافته است. به صورتی که محدودیت های آمد و شد آمریکایی های کوبایی تبار میان این دو کشور تا حدود زیادی برچیده شده و بر میزان مبادلات فرهنگی بین آمریکا و کوبا نیز افزوده شده است.

DeltaKnight · خودمونی شده !

مسلمانان لندن و منع فرزندانشان از یادگیری موسیقی

برخی از والدین مسلمان در لندن فرزندان خود را از کلاس های آموزش موسیقی در مدارس بیرون می آورند.

گفته می شود دلیل این کار این است که بر اساس باورهای آنها یادگیری نوازندگی سازها "حرام" است.

رئیس انجمن مسلمانان بریتانیا در گفت و گو با بی بی سی گفت که حدود ۱۰ درصد از مسلمانان آموزش موسیقی را حرام می دانند.

بر اساس همین آمار، صدها دانش آموز که پدر و مادر مسلمان دارند، اجازه پیدا نمی کنند که در کلاس های موسیقی مدارس شرکت کنند.

موسیقی جزو دروس ضروری در ساختار آموزشی در بریتانیاست.

رئیس انجمن مسلمانان بریتانیا گفت که بر اساس برخی سخنان که از پیامبر اسلام نقل شده، سازهای موسیقی حرام است.

رئیس این انجمن به "حدیثی" از پیامبر اسلام اشاره می کند که می گوید: "در آینده، کسانی از امت من خواهند آمد که پوشیدن ابریشم، نوشیدن شراب و آلات موسیقی را حلال می شمرند."

مخالفت با پخش موسیقی در خانه
مسئولان مدرسه ابتدایی هربرت موریسون در جنوب لندن می گویند که والدین ۲۲ دانش آموز، اجازه شرکت فرزندان خود را در کلاس موسیقی نداده اند.

ایلین راس، معلم موسیقی این مدرسه، به بی بی سی گفت: "بعضی از پدر و مادرها نه می خواهند فرزندانشان ساز بزنند و نه می خواهند در خانه‌شان موسیقی پخش شود."

او گفت:"این مدرسه خیلی کوچک است، ما کلاس اضافه ای نداریم که این بچه ها را به آنجا ببریم و کسی هم نیست که مراقبشان باشد."

معلم موسیقی: به نشانه حسن نیت اجازه می‌دهم بچه‌هایشان را ببرند
او گفت: "من به نشانه حسن نیت، به والدین آنها اجازه می دهم فرزندانشان را از همه برنامه های موسیقی بیرون ببرند، اما در واقع با این کارم، فرصتی را که دیگر شاگردان کلاس در اختیار دارند، از این بچه ها دریغ می کنم."

دکتر دایانا هریس از دانشگاه "اپن" بریتانیا، که پیش از این، درباره این موضوع تحقیق کرده است، گفت که بازرسان آفستد (سازمان بازرسی مدارس بریتانیا) معمولا در این زمینه سکوت اختیار می کنند.

او گفت: "برایم غم انگیز است؛ نمی خواهم کسی کاری را بر خلاف باور مذهبی اش انجام دهد، اما حس می کنم در موسیقی چیزهای زیادی هست که لذت های بزرگی به ما می دهد و دلم برای کودکانی که می خواهند بخشی از این لذت را تجربه کنند و نمی توانند، می سوزد؛ به خصوص وقتی به دلایلی که حتی درک نمی کنند، از این فرصت محروم می شوند."

"تا وقتی سازمان بازرسی مدارس با صراحت وارد ماجرا نشود، نمی شود به آن پرداخت و به راه حل های ممکن درباره اش فکر کرد."

از سوی دیگر، یکی از مسئولان سازمان بازرسی مدارس بریتانیا گفت:"موسیقی بخش مهمی از آموزش هر کودک و نوجوان است."

"بازرسان سازمان اگر باخبر بشوند که دسترسی یک شاگرد به بخشی از دروس الزامی مدرسه محدود شده است، موضوع را بررسی می کنند و به طور مناسب عمل خواهند کرد."

انجمن مسلمانان بریتانیا خواهان بهره گیری همه فرزندان از امکانات همه جانبه تحصیلی، از جمله امکان آموزش موسیقی شده است.

بسیاری از کودکان و نوجوانانی که پدر و مادرشان آنها را از کلاس های موسیقی مدارس محروم می کنند، ناراحتند، اما اجازه مخالفت ندارند.

شاید آنها چشم به اقدام های سازمان بازرسی مدارس بریتانیا دارند تا با پیگیری موضوع، به آنها این فرصت را بدهند که در کنار دیگر همکلاسی هایشان بمانند.

DeltaKnight · خودمونی شده !

جشنواره‌ موسیقی در پایتخت فرهنگی اروپا

شهر پچ درجنوب مجارستان که در۲۰۰ کیلومتری بوداپست پایتخت این کشور قرار دارد امسال به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا انتخاب شده است. به همین مناسبت جشنواره ها و مسابقات مختلف فرهنگی و هنری در این شهر برپاست.

به گفته روژا چابا، مدیر جشنواره، هنرمندانی از سراسر اروپا برای شرکت در این جشنواره و مسابقات مختلف دعوت شده اند و در طول یک سال شهر پچ شاهد ۲۵۰۰ نمایش و اجراهای موسیقی خواهد بود.

در صد سال گذشته شهر پچ با ارگهای بادی اش معروف شده و ارگهای بادی این شهر ساخت خانواده انگستر که این حرفه را از دویست سال قبل شروع کرد شهرت جهانی پیدا کرده اند. به همین مناسبت موزه ارگ انگستر که در برگیرنده نقشه های ساخت ارگهای بزرگ و جزئیات ساختمانی آنهاست در جریان جشنواره افتتاح شد. یکی از معروفترین آنها در کلیسای جامع شهر هنوز مورد استفاده است.

با وجود باران شدید، نواختن سازهای بادی نظیر شیپور، توسط گروههای شکارچی از سراسر اروپا، که با سر و صدای زیاد هم همراه بود، از بخشهای جذاب جشنواره بود. گروههای شکارچی که از کشورهای آلمان، اتریش، ‌‌لهستان، مجارستان و چند کشور دیگر بودند برنامه خود را در برابر هیئت داوران اجرا نمودند. این مسابقه در یکی از میدانهای شهر مقابل ساختمان تئاتر ملی شهر پچ انجام شد.

شبی دیگر درهمین محل، گروه مشهور موسیقی ملی مجارستان نیز اجرا داشت. این گروه علاوه بر ویولن و ویولن سل، سنتور مجارستانی هم می نواختند که شبیه سنتور ایرانی است اما بزرگتر.

هنگام اجرای این گروه، یک مربی معروف رقص از شهر پچ مردمی را که در همان میدان به تماشا ایستاده بودند را تشویق کرد تا رقص محلی مجاری اجرا کنند.

در طول این جشنواره گروههای مختلف موسیقی محلی، پاپ، راک، و همچنین گروه های موسیقی و رقص کولی ها برنامه خواهند داشت.

برخی از گروههای موسیقی با تلفیق موسیقی محلی و راک سبک جدیدی را ارائه کردند. آنها بر این باور هستند که با این کار موسیقی محلی مجارستان را حفظ می کنند چون این موسیقی کم کم به فراموشی سپرده شده و سبک هایی مثل پاپ و راک جای آن را می گیرد.

کورمورون یک گروه راک قدیمی مجارستانی است که سی سال سابقه دارد. این گروه که سالهاست فعالیتی نداشت در این جشنواره با کارهای جدید فولک و راک روی صحنه آمد و اجراهای آن با تشویق زیاد مردم روبرو شدند.

گروه گلستان با موسیقی پاپ و ریشه های محلی ایرانی و مجاری یکی دیگر از گروه هایی بود که در این جشنواره اجرا داشت.

دکتر خنجی (قدرت الله نورسته)، جراح اهل خنج لارستان ایران، گروه گلستان را در سال 2001 تشکیل داد. گروهی که با نوازنده های مجاری، که بعضی از آنها از پزشکان مجاری آشنا با موسیقی و نوازندگی بودند، تکمیل شد.

ترانه ها و آهنگهای این گروه ساخته دکتر خنجی و به گویش لارستانی (گویش اچُمی) است.

گروه گلستان چهار آلبوم منتشر کرده و درحال حاضر مشغول ضبط پنجمین آلبوم خود است.

DeltaKnight · خودمونی شده !

تلفات جشنواره موسيقی تکنو در آلمان به ۱۹ نفر رسيد

پلیس آلمان می گوید تلفات حادثه جشنواره موسیقی تکنو به ۱۹کشته و دست کم ۳۴۰ مجروح بالغ شده است.

این حادثه مرگبار روز شنبه در شهر دوئیسبورگ آلمان و زمانی رخ داد که جمعیت زیادی تلاش می کرد تا از طریق یک تونل خود را به جشنواره موسوم به رژه یا راه پیمایی عشق برسانند.

شاهدان عینی گفته اند حادثه زمانی رخ داد که پلیس انتهای این تونل را مسدود کرد تا از ازدحام بیشتر جمعیت جلوگیری بعمل آورد.

دادستان های آلمان تحقيقات را در مورد اين حادثه، آغاز کرده اند.

DeltaKnight · خودمونی شده !

انتشار آلبوم تازه ای به یاد «باب مارلی» ،خواننده فقید موسیقی « رگی

بیست و نه سال پس از مرگ «باب مارلی» ستاره موسیقی «رگی»، جمعی از موسیقی دانان از سراسر جهان از طریق آلبومی که توسط شرکت صفحه پرکنی «پوتومایو» Putumayo تهیه شده یاد او را گرامی می دارند.

در تازه ترین آلبومی که به این مناسبت منتشر شده است و«یادی از اسطوره موسیقی رگی» Tribute To A Reggae Legend نام دارد، هنرمندانی از بیش از ۶ کشور مختلف جهان موسیقی «باب مارلی» را به سبک و شیوه خاص خود بازسازی کرده اند.

اعضای گروه ٩ نفری نوعی موسیقی مخلوط که اصطلاحا «فانکادسی» Funkadesi خوانده می شود، هرچند ساکن ایالات متحده آمریکا هستند، اما موسیقی آن ها تحت تاثیر موسیقی ملل دیگر از جمله، کشورهای نواحی کارائیب، هند و ریتم های لاتینی که چاشنی موسیقی ویژه «باب مارلی» به شمار می رود قرار دارد.

گروه «فانکادسی» از اهالی اروپا، آفریقا، هند، جامائیکا و آمریکای لاتین هستند و به تازگی مورد توجه پرزیدنت باراک اوباما نیز قرار گرفته اند که آن ها را «یکی از انرژی زا ترین گروه های موسیقی امروز جهان» خوانده است. البته «باب مارلی» فقید هم بیشتر به خاطر انرژی که با موسیقی خود در شنونده ایجاد می کرد شناخته شده است.

باب مارلی متولد روستای کوچک «سنت آن پریش» در «جامائیکا» بود که پدرش را به ندرت می دید و در دوران نوجوانی طعم تبعیض نژادی را چشیده بود. او در نوجوانی نزد دوستش، «وینسنت فورد» که یک سرآشپز بود زندگی می‌ کرد و در آنجا بود که به آموختن و تمرین گیتار مشغول شد. به دلیل همین دوستی بعدها در سال ۱۹۷۵، مارلی یکی از زیباترین آهنگ های خود No Woman No Cry را به نام این دوست منتشر ساخت و تمام حقوق و امتیازات این ترانه را به او هدیه کرد.

او بعدها به همراه دو تن از دوستان نزدیک خود ، بانی لیوینگستون و پیتر تاش گروه The Wailers را پایه گذاری کرد و در دهه ۶٠ میلادی این گروه و موسیقی محلی به نام «رگی» که آن ها معرفی کرده بودند به معروفیتی جهانی رسید. پس از فروپاشی گروه اولی، لیوینگستون و تاش هریک در صحنه موسیقی رگی به تنهایی به معروفیت رسیدند و باب مارلی هم رهبری گروه دیگری را به دست گرفت که «باب مارلی و ویلرز» Bob Marley & The Wailers نام داشت.

در سال ١٩٩۴ گروه «باب مارلی و ویلرز» توانست به بالاترین مرتبه موسیقی «راک اند رول» جهان یعنی مرحله ورود به فهرست Rock & Roll Hall Of Fame برسد و در اوائل سال جاری نیز یکی از آلبوم های این گروه به نام Catch A Fire که شامل یکی ازمعروف ترین ترانه های باب مارلی به نام «جنگل سیمانی» Concrete Jungle است توانست وارد فهرست برگزیده جوایز «گرمی» Grammy بشود.

دراین آلبوم تازه یادبود باب مارلی، خواننده تازه نفس اهل برزیل، «سئو» Ceo ترانه معروف جنگل سیمانی را اجرا کرده است. هم چنین در این مجموعه از ترانه های باب مارلی، «فرشلی گراند» از آفریقای جنوبی و «راکی داونی» ستاره هیپ هاپ و ریتم آفریقایی اهل «سیرا لیون» ترانه های «گانا باب مارلی» و ترانه دیگری را از آلبوم «کایا»Kaya و گروه «ویلرز» سال ١٩٧٨ به نام «آفتاب می درخشد» Sun Is Shining را اجرا کرده اند. هم چنین دو خواننده کانادایی، دو گروه موسیقی از «هاوائی» و گروه قدیمی «نورتن لایتز» Northern Lights از آمریکا برخی دیگراز ترانه های کلاسیک باب مارلی را اجرا کرده اند.

باب مارلی، خواننده، ترانه سرا، نوازنده گیتار و فعال اجتماعی یکی از برجسته ‌ترین چهره‌های معاصر جامائیکا به شمار می رود. اغلب ترانه های او از مضمونی اجتماعی برخوردارند که به سبک رمانتیک ساخته شده اند.

باب مارلی در سال ۱۹۸۴ با فروش بیش از از ۱۲ میلیون نسخه از آلبوم «لجند» Legend، بالاترین فروش در رده بندی موسیقی رگی را به خود اختصاص داد. او در فوریه سال ۱۹۶۶ با (ریتا مارلی) که خود خواننده است ازدواج کرد و دارای سه فرزند شدند. ریتا پیش از باب هم دو فرزند داشت که باب آنها را به فرزند خواندگی گرفت و نام خانوادگی مارلی را گرفتند. با حساب آنها و فرزندانی که باب بعدها از زنان دیگری به جز ریتا داشت، تعداد فرزندان تحت سرپرستی‌اش به ۱۳ نفر می‌رسید.

باب و ریتا مارلی ضمن فعالیت های سیاسی گوناگون در سال ۱۹۷۶ در جریان ترور ناموفق نخست وزیر جامائیکا، مایکل مَنلی مجروح شدند..

«ریتا مارلی» هم چنین ازعضای گروه ویلرز بود که در بسیاری از آلبوم ها گروه با باب مارلی همخوانی کرده است. او درحال حاضر به فعالیت های خستگی ناپذیری در سازمان های خیریه جامائیکا و آفریقا اشتغال دارد. «کدلا مارلی» اولین دختر باب و ریتا مارلی با برادر خود «زیگی» به کار موسیقی اشتغال دارد و «دامیان مارلی» پسر دیگر باب مارلی کار موسیقی حرفه ای به سبک رگی، هیپ هاپ، اراندبی و دنس هال را پیش گرفته است. «جولین مارلی» ترانه سرا و خواننده زندگی خود را به موسیقی اختصاص داده و با خواهران و برادران خود همکاری های مستمری دارد و «کی مانی مارلی» هم علاوه برموسیقی به مجری گری و بازیگری درسینما مشغول است.

باب مارلی در سال ۱۹۷۷ به ملانومای بدخیم ( نوعی سرطان پوست) مبتلا شد. در سال ۱۹۸۰ او و گروه نوازندگان وی به عنوان بخشی از تور اروپا، بزرگترین کنسرت خود را در شهر میلان در برابر یکصد هزار نفر اجرا کردند. پس از آن و بعد از بازگشت به آمریکا، مارلی دو بار دیگر در مدیسن اسکور گاردن به روی صحنه رفت اما تور آمریکای مارلی به دلیل رو به وخامت گذاشتن حال مزاجی او ناتمام ماند. او برای مداوا به آلمان سفر کرد. هنگامی که پس از هشت ماه تلاش برای مداوای او بهبودی قابل توجهی رخ نداد، مارلی تصمیم گرفت تا به زادگاهش جامائیکا بازگردد. در زمان پرواز هواپیمای مارلی به سوی جامائیکا، حال وی بدتر شد. هواپیمای او در میامی به زمین نشست و مارلی به بیمارستان فرستاده شد. او در سحرگاه روز یازدهم ماه مه سال ۱۹۸۱ در سن ۳۶ سالگی چشم از جهان فرو بست. آخرین جملات او به پسرش این بود: «با پول نمی توان زندگی را خرید.»

DeltaKnight · خودمونی شده !

آموزش خوانندگی «کاباره» در دانشگاه معتبر «یل

کلمه «کاباره» تصاویرذهنی گوناگونی را در انسان های مختلف به وجود می آورد. از جمله این تصاویر شاید خوانندگانی با لباس های پر زرق و برق باشد. گاه رقاصانی نیم عریان، گاه خوانندگان پرطرفدار موسیقی پاپ یا جاز و بالاخره میزهای گرد و کوچک دو نفره با دو گیلاس نوشیدنی الکلی روی آن.

با این همه شاید یک «دانشگاه» آن هم «دانشگاه یل» با خوابگاه دانشجویی، کافه تریا و کلاس های گوناگون از نظر تصویری از نظر بسیاری از افراد، دورترین مکان به یک کاباره محسوب شود. اما در طول چند سال گذشته، هر سال تابستان، مشتاقان حرفه خوانندگی، از گوشه و کنار ایالات متحده آمریکا و جهان به شهر «نیو هی ون» در ایالت «کانکتیکت» می آیند تا در مدرسه و یا کمپ تابستانی «کاباره» دانشگاه معتبر Yale شرکت کنند. این واقعه بخشی از کنفرانسی به نام «کنفرانس بین المللی کاباره دانشگاه یل» است که هر سال در این مرکز آکادمیک برگزار می شود.

«ارو ریبل» یک کاباره دار اهل شهر نیویورک است که سی سال است به عنوان برگزار کننده و مدیر هنری کنفرانس بین المللی کاباره در دانشگاه یل به فعالیت مشغول است.

«ریبل» می گوید: «کاباره یک واسطه خیلی حساس و احساس برانگیز برای هر خواننده ای محسوب می شود. بیش از هر چیز، آن حالت نزدیکی که خواننده با تماشاگر دریک کاباره حس می کند. برخلاف انواع دیگر اجرای برنامه، وقتی شما به عنوان یک خواننده در یک کاباره آواز می خوانید و از آنجا بیرون می آیید احساس می کنید که آدم هایی را که آنجا بوده اند می شناسید. انگار هر یک از آن ها داستانی از زندگی خود را برای شما بازگو کرده اند و به صورتی هر یک از این تماشاگران قلب شما را لمس کرده اند.»

در حقیقت آموزش این مسئله که چگونه یک خواننده بتواند به بهترین شکل توجه تماشاگران را قلبا و روحا به خود جلب کند، هدف اصلی کنفرانس بین المللی کاباره در دانشگاه یل است. اما سه دوجین شاگردی که هر سال در این کمپ مخصوص به آموزش می پردازند، کلاس های دیگری از جمله ترتیب اجرای برنامه ها، آرایش مو، آرایش صورت، طرز لباس پوشیدن، آشنایی با دستگاه های صدا، نور و حتی تبلیغات در اطراف هنر خود را نیز می آموزند.

دانش آموزان این کمپ تابستانی ویژه را شاگردانی از سنین بین شانزده تا شصت سال تشکیل می دهند و از سراسر آمریکا و کشورهای دیگر جهان برای آموختن این فنون به دانشگاه «یل» می آیند.

«هارولد ساندیتن» که پیش از این در بخش سرمایه گذاری یکی از بانک های بزرگ به کار اشتغال داشته است، همیشه آرزو داشته که یک روز بتواند خواننده شود. البته به عنوان شغل دوم و یا حتی سوم.

هارولد که اهل اوکلاهماست می گوید: «من ضمن کار در بانک به عنوان تهیه کننده تئاتر مدتی هم در لندن به این کار اشتغال داشتم. سه سال پیش کار تهیه کنندگی را ترک کردم که بتوانم خواننده شوم. البته باید اعتراف کنم این کاری است که من همیشه می خواستم انجام دهم اما به اندازه کافی اعتماد به نفس برای انجام آن نداشتم.»

هارولد و همشاگردی های او در دانشگاه «یل» فرصتی پیدا می کنند که به مدت ۹ روز با برخی از بهترین کارگردان های هنری در رشته موسیقی و افرادی که به عنوان «هنرمندان کاباره» از آن ها یاد می شود کارآموزی کنند. یکی از این افراد «لورل ماسی» یکی از اعضای گروه معروف «منهتن ترنسفر» Manhattan Transfer و دیگری «فیت پرینس» برنده جایزه تئاتری «تونی» است.

در نخستین جلسه این کلاس ها، «هارولد» یکی از ترانه های بیتل ها را برای حاضران اجرا می کند. فیت پرینس از این اجرا خوشش می آید اما معتقد است هنوز جایی برای بهتر شدن دارد: «ببین هارولد من پیشنهاد می کنم که موقع خواندن چشم هایت را نبندی. من احساس می کنم وقتی چشم هایت را می بندی رابطه ات با تماشاگرقطع می شود.» و هارولد دوباره امتحان می کند.

همکلاس هارولد، لیندسی ساترلند، در رشته اپرا خوانی تعلیم دیده است. اما این خواننده اهل «ونکوور» کانادا می گوید درست وسط یک آزمایش هنری تصمیم می گیرد که رشته خود را عوض کند وخواننده کاباره شود.

در طول یک هفته و چهارده ساعت کار در روز، یک آموزگار تعلیم صدا تلاش کرد در نوع خواندن «لیندسی» به عنوان یک خواننده اپرا تغییرات اساسی ایجاد کند. از جمله حالت اجرای او که شباهت های زیادی به یک اجرای تئاتری دارد.

لیندسی می گوید او درس های حیرت انگیزی در این کمپ تابستانی آموخته است: «این واقعا مهم نیست که آدم حتما یک خواننده باشد یا یک هنرمند مجری برنامه های کاباره، مهم این است که آدم بداند چطور روایتگری کند. هر چند من به خاطر اپرا تا حدی با این مسئله آشنا بودم اما امروز احساس می کنم آن را بهتر درک و احساس می کنم.»

هارولد هم می آموزد که در روایت گری هم راه های گوناگونی وجود دارد: «ترانه هایی که شما فکر می کنید خیلی خیلی جدی هستند در حقیقت گاه خیلی طنزآلودند. شما می توانید با این ترانه ها بازی کنید و به صورتی آن ها را اجرا کنید که هیچکس دیگر هرگز اجرا نکرده است و از آن به صورت یک قطعه هیجان برانگیز بی سابقه استفاده کنید.»

هارولد ترانه کلاسیک « من و خانم جونز» Me And Mrs. Jones را مثال می زند که درباره یک رابطه نامشروع جنسی بین یک مرد و معشوق او «خانم جونز» است. او این ترانه را به جایی فراجنسیتی برده است و در آن به جای «خانم جونز» از کلمه «آقای جونز» استفاده می کند! به این صورت او یک مسئله تازه را در یک ترانه شناخته شده قدیمی گنجانده است.

در شب آخر کنفرانس یا کمپ تابستانی، شاگران هر کدام سه دقیقه وقت دارند که نشان دهند چه چیزهایی را در این دوره آموزشی یاد گرفته اند. تماشاگران آن ها را هم جمعیتی تشکیل می دهند که برای شرکت در این جلسه و تماشای کار این هنرمندان بلیت خریده اند. نام این برنامه یا کنسرت هم «ستارگان فردای صحنه کاباره» است. «لیندسی» یک بلوز تنگ و چسبان سرخ رنگ پوشیده است. اما از ظاهری آرام و خونسرد که برای همه تازگی دارد برخوردار است.

پس از این اجرا، معلم «پرینس» زبانش بند آمده است: «من فکر می کنم گروه یک اجرای بی اندازه موفق را اینجا ارائه دادند.»

و کسی چه می داند شاید برخی از این دانش آموزان کاباره ای همان ستارگان کاباره های فردا باشند.

Armins1

مرسی

DeltaKnight · خودمونی شده !

ابی لینکلن، خواننده جاز درگذشت

ابی لینکلن، خواننده جاز و بازیگر آمریکایی در ۸۰ سالگی در نیویورک درگذشت.

ابی لینکلن با نخستین آلبومش رابطه؛ داستان دختری عاشق که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد، بلافاصله به شهرت رسید.

او همچنین در فیلم برای عشق آیوی محصول سال ۱۹۶۸، با سیدنی پواتیه همبازی شد.

خانم لینکلن پس از سالها، در فیلم Mo Better Blues به کارگردانی اسپایک لی (محصول ۱۹۹۰) بازی کرد.

ابی لینکلن در سال های اخیر بیشتر به ترانه نویسی پرداخت و آلبوم هایش از جمله "بهتره پول باند رو بپردازی" و "شیطان زبانت را برد" جزو پرفروش ترین آلبوم ها شد.

او در آخرین آلبومش ابی ابی می خواند (Abbey sings Abbey) که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد، برخی از بهترین آهنگ های خود، از جمله آهنگ دورش بینداز (Throw it away) را دوباره اجرا کرد.

سبک ابی لینکلن به نوعی شبیه سبک بیلی هالیدی و بسی اسمیت بود.

ماکس روچ، استاد و شوهر سابقش، زمانی گفت که آنچه ابی را به بیلی هالیدی پیوند می دهد بهره بردن هر دو آنها از سبک قصه گویی در ترانه‌هایشان است.

ماکس روچ پیش از مرگش در گفت‌وگویی با اسوشیتدپرس گفته بود:"نمی توانم بگویم ابی شبیه بیلی هالیدی است. اما ابی هم مثل بیلی هالیدی اصالت دارد. ابی با دنیای واقعی سروکار دارد... خواننده هایی مثل ابی، بیلی هالیدی، و بسی اسمیت فقط خواننده جاز نیستند، قصه‌گو هم هستند."

Armins1

مرسی